Σχολική προετοιμασία

Σχολική προετοιμασία είναι η διαδικασία εκείνη, κατά την οποία ο θεραπευτής προετοιμάζει το παιδί έτσι, ώστε να είναι έτοιμο να ανταπεξέλθει επαρκώς στις απαιτήσεις της Α’ Δημοτικού. Κατά την σχολική προετοιμασία το παιδί αποκτά όλες τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες για να μπορέσει να αποκτήσει μια νέα γνώση ή δεξιότητα.

Η ομαλή ένταξη του παιδιού στην Α’ Δημοτικού προϋποθέτει από το παιδί να έχει ένα καλό επίπεδο σωματικής, κινητικής, γλωσσικής, γνωστικής, συναισθηματικής και ψυχοκοινωνικής ωριμότητας.

Όσο πιο προετοιμασμένο είναι ένα παιδί, τόσο πιο ομαλή μπορεί να γίνει η σχολική μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό και να ξεκινήσει το παιδί με αυτοπεποίθηση την εμπειρία του στο σχολείο. Ένα παιδί με αυτοπεποίθηση, νιώθει έτοιμο και δυνατό να εμπλακεί στην μαθησιακή διαδικασία έχοντας εσωτερικό κίνητρο για εξέλιξη και μάθηση.

Σε αντίθετη περίπτωση είναι πολύ πιθανό, το παιδί να εκδηλώσει άγχος, σχολική φοβία ή ακόμα και σχολική άρνηση με αποτέλεσμα το παιδί να παραιτηθεί από την μαθησιακή διαδικασία και να δημιουργηθούν πολλά κενά και στον ακαδημαϊκό τομέα αλλά και στην κοινωνικο-συναισθηματική του ανάπτυξη.

Χρήσιμες ερωτήσεις

Πότε ένα παιδί χρειάζεται σχολική προετοιμασία;
• Όταν έχει χαμηλή φωνολογική ενημερότητα και δυσκολεύεται στην ακουστική διάκριση φωνημάτων ή συλλαβών (δεν μπορεί να βρει από ποια φωνή αρχίζει η κάθε λέξη).
• Όταν εξακολουθεί να αντικαθιστά ή να παραλείπει φωνήματα (φθόγγους) σε λέξεις πχ. ατοτινητο (αυτοκίνητο).
• Όταν αργεί να κατονομάσει οικίες έννοιες πχ. κουτάλι, σκύλος, μπάλα κτλ.
• Όταν δε λέει εύκολα παιδικά τραγουδάκια.
• Όταν δεν κατηγοριοποιεί σωστά το λεξιλόγιο (πχ. φρούτα, ζώα, οχήματα κτλ.).
• Όταν έχει φτωχό λεξιλόγιο.
• Όταν δεν οργανώνει καλά τις προτάσεις του.
• Όταν δυσκολεύεται να περιγράψει και να αφηγηθεί ιστορίες.
• Όταν αντιμετωπίζει δυσκολία στη διήγηση ενός γεγονότος της καθημερινότητάς του ή μιας ιστορίας που άκουσε.
• Όταν δυσκολεύεται να εμπλακεί σε μια συζήτηση, να θέσει θέματα ενδιαφέροντος.
• Όταν δε παρακολουθεί επαρκώς ιστορίες – παραμύθια που του λένε και δε μπορεί να απαντήσει σε ερωτήσεις.
• Όταν ξεχνάει εύκολα.
• Όταν χάνει εύκολα την προσοχή του.
• Όταν δεν χειρίζεται σωστά το ψαλίδι, το μαρκαδόρο, το μολύβι.
• Όταν δεν αντιγράφει σωστά σχήματα.
• Όταν γράφει καθρεπτικά (ε, 3).
• Όταν δεν αναγνωρίζει αριθμούς.
• Όταν δεν μετράει πχ. τα δάχτυλά του.
• Όταν δεν προσανατολίζεται σωστά στο χώρο (πάνω, κάτω, δεξιά- αριστερά, δίπλα, ανάμεσα).
• Όταν δεν προσανατολίζεται σωστά στο χρόνο (πρωί μεσημέρι, βράδυ κτλ.).
• Όταν δεν εκτελεί εντολές ή εκτελεί μερικώς τις εντολές.
• Όταν είναι πολύ κινητικό.
• Όταν δυσκολεύεται να ακολουθήσει το πρόγραμμα του νηπιαγωγείου.
• Όταν είναι ανυπόμονο, δε μπορεί να περιμένει τη σειρά του.
• Όταν δυσκολεύεται να εκφράσει και να διαχειριστεί τα συναισθήματά του.
• Όταν είναι δύσκολη η συνεργασία του με τα άλλα παιδιά σε ομαδικές δραστηριότητες.