Home program

Το Home Program αποτελεί μία εξατομικευμένη παρέμβαση που σχεδιάζεται από ειδικούς θεραπευτές – όπως εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές – και εφαρμόζεται στο σπίτι από τους γονείς ή τους φροντιστές. Στόχος του είναι η εκπαίδευση των γονέων ώστε να συνεχιστεί η θεραπευτική διαδικασία και εκτός του πλαισίου των συνεδριών, με απώτερο σκοπό να επιτυγχάνεται συχνότερη εξάσκηση, ενίσχυση της γενίκευσης δεξιοτήτων και πιο γρήγορη πρόοδος στο αναπτυξιακό ή λειτουργικό επίπεδο του παιδιού.

Το περιεχόμενο του Home Program προσαρμόζεται πλήρως στις ανάγκες, στις δυνατότητες και στους στόχους του παιδιού. Περιλαμβάνει δόμηση και διαμόρφωση του χώρου έτσι ώστε να είναι ένα αισθητηριακά ισορροπημένο περιβάλλον σύμφωνα με το αισθητηριακό προφίλ του παιδιού αλλά και απλές δραστηριότητες, ασκήσεις ή παιχνίδια που μπορούν να ενταχθούν εύκολα στην καθημερινότητα του παιδιού και της οικογένειας, καθώς και να ενισχύσουν την αυτονομία του. Συνοδεύεται συνήθως από σαφείς οδηγίες, οπτικό υλικό ή πίνακες παρακολούθησης, προκειμένου οι γονείς να νιώθουν σιγουριά και αυτοπεποίθηση στην εφαρμογή του.

Η συμμετοχή της οικογένειας σε ένα Home Program είναι πολύτιμη, καθώς ενισχύει τη σχέση με το παιδί, δημιουργεί συνέπεια και ενδυναμώνει τη συνεργασία μεταξύ θεραπευτή και γονέα. Είναι σημαντικό να αναφερθεί, ότι υπάρχει συνεχής επικοινωνία του οικογενειακού περιβάλλοντος με τον θεραπευτή που έχει αναλάβει το home program αλλά και με την υπόλοιπη θεραπευτική ομάδα που παρακολουθεί το παιδί. Επιπλέον, επιτρέπει στους γονείς να παρατηρούν από κοντά τις δεξιότητες που αναπτύσσει το παιδί και να ενισχύουν καθημερινά την πρόοδό του σε φυσικά περιβάλλοντα, όπως το σπίτι, το σχολείο ή μία εξωσχολική δραστηριότητα.

Συνολικά, το Home Program αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο στη θεραπευτική παρέμβαση, ενισχύοντας τη μεταφορά των δεξιοτήτων από τη θεραπεία στην καθημερινή ζωή και συμβάλλοντας στη γενικότερη λειτουργική αυτονομία και ποιότητα ζωής του παιδιού.

Χρήσιμες ερωτήσεις

Πότε χρειάζεται ένα παιδί να ενταχθεί σε home program;
• Όταν υπάρχει ανάγκη για ενίσχυση της γενίκευσης των δεξιοτήτων, δηλαδή το παιδί να χρησιμοποιεί αυτά που μαθαίνει και σε διαφορετικά περιβάλλοντα (όχι μόνο στο χώρο θεραπείας).
• Όταν υπάρχει ανάγκη για δόμηση του περιβάλλοντος ( π.χ. οπτικό πρόγραμμα, οργάνωση του χώρου, διευκόλυνση στην πρόσβαση και στη χρήση του χώρου λόγω περιορισμών στην κινητικότητα, παρεμβάσεις στο περιβάλλον με τεχνικές βασισμένες στην αισθητηριακή ολοκλήρωση για ενίσχυση της αυτορρύθμισης).
• Όταν υπάρχει στασιμότητα ή αργή εξέλιξη στο πλαίσιο των συνεδριών και το θεραπευτικό πρόγραμμα χρειάζεται ενίσχυση.
• Όταν υπάρχουν στόχοι που αφορούν την αυτοεξυπηρέτηση σε δραστηριότητες καθημερινής ζωής και απαιτούν συχνή επανάληψη στο φυσικό περιβάλλον του παιδιού.